Δύσκολες μέρες...

• ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ
«Αγρια μέρα η χθεσινή. Στη χώρα μας, τα μάτια και ο νους όλων στρέφονται στη μοιραία πορεία της Ελλάδας προς το εκτελεστικό απόσπασμα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, στο οποίο μας οδηγεί άβουλη πλέον και παρατημένη από κάθε αντίσταση η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου (...).
Οι καιροί είναι δύσκολοι και θα γίνουν πολύ δυσκολότεροι. Η Ελλάδα εισέρχεται σε φάση κοινωνικών εντάσεων, ίσως και συγκρούσεων. Η κυβέρνηση είναι πεισμένη ότι δεν μπορεί να σώσει η ίδια τη χώρα στηριζόμενη στον ελληνικό λαό και θεωρεί ότι η σωτηρία της Ελλάδας προϋποθέτει την παράδοσή της στην επικυριαρχία των ξένων, του ΔΝΤ και της Ε.Ε. Ενα τμήμα των εργαζομένων και ολόκληρου του ελληνικού λαού δείχνει αποφασισμένο να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να εμποδίσει την υλοποίηση των σχεδίων τους, που αποσκοπούν στην κατάργηση θεμελιωδών εργατικών δικαιωμάτων του και στη βίαιη υποβάθμιση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων ώστε να γυρίσει η χώρα μας είκοσι, τριάντα ή περισσότερα χρόνια πίσω.
Η διαπάλη αυτή που τούτη τη στιγμή είναι άγνωστο αν θα μετατραπεί σε κοινωνική σύγκρουση και πόσο μεγάλων διαστάσεων, είναι πιθανόν ότι θα διαπερνά την ελληνική κοινωνία τα επόμενα χρόνια.
Το βέβαιο πάντως είναι ότι δυστυχώς απολύτως τίποτα δεν έχει απομείνει από τις προσδοκίες, τις ελπίδες και την αισιοδοξία για καλύτερες μέρες που είχε γεννήσει στην πλειοψηφία του ελληνικού λαού η σαρωτική εκλογική επικράτηση του ΠΑΣΟΚ πριν από λίγους μήνες. Τώρα ο φόβος, η ανησυχία και η αγωνία για το αύριο έχουν συνθλίψει ψυχολογικά την ελληνική κοινωνία. Ο Οκτώβρης των εκλογών μοιάζει να βρίσκεται χρόνια και χρόνια πίσω, χαμένος σε ένα παρελθόν που έχει ολότελα ξεχαστεί από τους πάντες. Αν θέλουμε να είμαστε ειλικρινείς, οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι η μεγαλύτερη αποτυχία μιας κυβέρνησης συνίσταται στο να ηγείται ενός φοβισμένου και αποκαρδιωμένου λαού, παρόλο που οι εκάστοτε ηγέτες βολεύονται άνετα με αυτή την κατάσταση, καθώς το μόνο που ανησυχεί τους ίδιους είναι μήπως συναντήσουν απέναντί τους έναν οργισμένο λαό».

Η αυστηρότητα των ευρωπαίων

Του Γ.Κύρτσου
Για διάφορους λόγους η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε σάκο του μποξ για την Ευρωπαϊκή Ένωση και το διεθνές οικονομικό σύστημα.
Δεχόμαστε ένα μπαράζ επικρίσεων και είναι φανερό ότι αυτοί που κινούν τα νήματα στην πολιτική και στην οικονομία, σε διεθνές επίπεδο, δεν πρόκειται να μας χαριστούν.
Κόπωση
Από το 2004 εξάγουμε τα εσωτερικά μας προβλήματα στις Βρυξέλλες, δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα λειτουργίας στο κοινοτικό σύστημα. Στην αρχή η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έδειξε κατανόηση στις ελληνικές ιδιαιτερότητες, στη συνέχεια όμως οι αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης κινδύνευσαν να μετατραπούν σε μέρος του ελληνικού προβλήματος. Η κυβέρνηση Καραμανλή προχώρησε στη λεγόμενη δημοσιονομική απογραφή, στη συνέχεια δέχθηκε τη δημοσιονομική επιτήρηση χωρίς να βελτιώσει τη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών και μετά ήρθε η κυβέρνηση Παπανδρέου με τη δική της δημοσιονομική καταγραφή να αναδείξει την έλλειψη αξιοπιστίας που μας χαρακτηρίζει.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και οι κυβερνήσεις των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν σοβαρότερα πράγματα να κάνουν από το να περιμένουν την αμφίβολη ωρίμανση του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Γι’ αυτό προχωρούν σε μία πιο σκληρή επιτήρηση, που έχει και χαρακτηριστικά κοινοτικής επικυριαρχίας σε ό,τι αφορά την οικονομική διαχείριση.
Κακό προηγούμενο
Οι αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ηγέτες όπως η καγκελάριος της Γερμανίας κ. Μέρκελ έχουν γίνει αυστηροί με την Ελλάδα για να μη μετατραπεί η χώρα μας σε κακό κοινοτικό προηγούμενο. Είναι φανερό ότι αν δείξουν υπερβολική κατανόηση στη διαχειριστική χαλαρότητα του ελληνικού πολιτικού συστήματος, μπορεί να δημιουργηθεί ένα νοτιοευρωπαϊκό ντόμινο υψηλών ελλειμμάτων, υπερβολικού χρέους και κυρίως αθέτησης βασικών υποχρεώσεων, που είναι δυνατόν να οδηγήσει στην ουσιαστική διάλυση της Ευρωζώνης.
Τα οικονομικά μεγέθη της Ελλάδας είναι μικρά και διαχειρίσιμα, εάν όμως δημιουργηθεί ένα κακό ευρωπαϊκό προηγούμενο, μπορεί να υπάρξουν αρνητικές εξελίξεις σε χώρες που η οικονομία τους έχει μεγάλο ειδικό βάρος στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως η Ισπανία.
Υπάρχουν και χειρότερα
Μια ματιά στα προγράμματα εξυγίανσης που εφαρμόζονται υπό την εποπτεία των Βρυξελλών και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στην Ουγγαρία, τη Ρουμανία, τη Λετονία και τη Λιθουανία οδηγεί στο ασφαλές συμπέρασμα ότι σε ορισμένες χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει επιβληθεί πολύ πιο αυστηρή λιτότητα από εκείνη που έχει προγραμματιστεί για την Ελλάδα. Από τη στιγμή που χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα μεγαλύτερα από την Ελλάδα υποβάλλονται σε τόσο δραστικά προγράμματα εξυγίανσης, είναι φανερό πως δεν θα υπάρξουν ειδικές εξαιρέσεις για την πατρίδα μας. Το ξεκαθάρισε, άλλωστε, χθες με δηλώσεις του ο επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου κ. Στρος-Καν, βάζοντας τέλος στις κυβερνητικές διαρροές σύμφωνα με τις οποίες θα αντιμετωπιστούμε σαν ειδική περίπτωση που αξίζει ευνοϊκής μεταχείρισης.

Ποιος φοβάται το ΔΝΤ;

του ΑΝΔΡΕΑ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗ

ΜΟΝΟ ένας τρόπος υπάρχει για να γλιτώσεις απ' τα νύχια του ΔΝΤ: να ζητήσεις πολιτικό άσυλο στην Αλβανία!
Οπως έκανε ο αξέχαστος γιατρός Τσιρώνης, τον οποίον το ελληνικό κράτος αντί να τιμήσει, δολοφόνησε...
ΠΑΜΕ πίσω στην ευημερούσα Αλβανία! Είτε είμεθα Βορειοηπειρώτες που μας παρέσυρε εδώ χάμου ο Σαμαράς είτε είμεθα βέροι Αλβανοί. Επιστρέφοντας στην εύπορη πατρίδα μας, κάτι θα βρούμε εκεί να καλλιεργήσουμε, να βοσκήσουμε, για να μπορέσουμε να ζήσουμε.
Ο μοναδικός τρόπος για να γλιτώσεις απ' τα νύχια του ΔΝΤ είναι να αποδημήσεις εις Κύριον. Ή να φύγεις το ταχύτερο απ' αυτή τη χώρα. Ειδικά άμα είσαι μετανάστης. Καμιάν ελπίδα δεν έχεις πλέον εδώ χάμου. Σε μια χώρα με ένα εκατομμύριο ανέργους που τα επόμενα χρόνια θα γίνουν δύο...
ΑΝ είσαι Ελλην ιθαγενής 20-30 χρόνων, κι έχουν ένα μικρό κομπόδεμα οι γονείς σου για να σου τσοντάρουν, κοπάνησέ την, φύγε τώρα! Πήγαινε όπου μπορείς, όπου βρεις μια καλή δουλειά• στην Ευρώπη, στην Αμερική, στην Αυστραλία. Εδώ θα γονατίσουμε τουλάχιστον για μια 5ετία. Οπότε φύγε, πήγαινε αλλού, όπου βρεις μια καλή ευκαιρία.
ΜΗΝ δαιμονοποιείτε -λέει- το ΔΝΤ. Δεν είναι μπαμπούλας. Αλλωστε είμαστε κι εμείς μέτοχοί του. Ακόμη και η Κούβα έγινε μέλος του... Εχει αλλάξει, λέει, το ΔΝΤ. Εχει αποκτήσει επικεφαλής σοσιαλιστή! Δεν θα μας γδάρει, λέει, εμάς ο Ντομινίκ Στρος Καν, όπως έγδαρε όλους τους άλλους, γιατί θέλει να (απο)δείξει τώρα πόσο σοσιαλιστής είναι και να βάλει υποψηφιότητα για πρόεδρος της Γαλλίας. Λένε...
ΧΘΕΣ το βράδυ ήρθε εδώ ο Πόουλ Τόμσεν, ο αναπληρωτής διευθυντής του ΔΝΤ για την Ευρώπη. Αυτός που ζήτησε την απόλυση χιλιάδων δημοσίων υπαλλήλων στη Ρουμανία και την περικοπή κατά 40% των δαπανών για την υγεία στην Ουκρανία. Είναι ο άνθρωπος που βυθίζει τις οικονομίες σε ύφεση για να εξασφαλίσει τα λεφτά των διεθνών τοκογλύφων. Αλλά εμάς δεν θα μας φερθεί, λέει, τόσο σκληρά λόγω του... συντρόφου Ντομινίκ.
ΑΣ μην τον δαιμονοποιούμε... Τον ρόλο τεχνικού συμβούλου στην Ε.Ε. ήρθε να παίξει ο Πόουλ. Αντε να μας ζητήσει μια μείωση του βιοτικού επιπέδου της τάξης του 30%. Σαν να 'χαμε δραχμές και να τις υποτιμούσαμε. Σιγά τα ωά! Μπορεί να μην καταφέρουν να επιβιώσουν οι άνεργοι, οι χαμηλοσυνταξιούχοι και οι χαμηλόμισθοι, αλλά όλο και κάποιος θα επιζήσει και η μακρόσυρτη ιστορία του γένος κάπως θα συνεχιστεί...
ΠΡΟΚΑΤΑΛΗΨΗ έχουμε με το ΔΝΤ. Επειδή τη δεκαετία του '60 αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει δημοκρατικές χώρες και υποστήριζε μόνο δικτάτορες. Οπως ας πούμε της Βραζιλίας. Ή ακόμη... καλύτερα της Κένυας, όπου βοηθούσε τον δικτάτορα να αρπάξει τεράστια ποσά και να τα μεταφέρει στο εξωτερικό βάσει μιας απόφασής του περί... διευκόλυνσης της κίνησης κεφαλαίων από και προς το εξωτερικό... Φυσικά δεν έκανε κανείς επένδυση στην Κένυα τότε...
ΔΥΟ νομπελίστες οικονομολόγοι είναι οι μεγαλύτεροι επικριτές της πολιτικής που ασκεί το ΔΝΤ. Ο πρώην αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας Τζόζεφ Στίγκλιτζ που έχει γράψει τα πιο καυστικά κείμενα για τα δήθεν «σταθεροποιητικά προγράμματα» που προτείνει το Ταμείο και ο νομπελίστας Πολ Κρούγκμαν, ο οποίος τον Απρίλιο του 2009, απαντώντας στην έκθεση του ΔΝΤ που προέβλεπε πως «η ανάπτυξη στην Ιρλανδία θα συνεχιστεί μεσομακροχρόνια», έγραψε: «Το παράδειγμα της Ιρλανδίας είναι μοντέλο για το χειρότερο σενάριο της παγκόσμιας οικονομίας...».
Η Λετονία είχε 5,6% ανεργία τον Δεκέμβριο του 2007. Με το που ακολούθησε τις σοφές εντολές του ΔΝΤ, τον Δεκέμβριο του 2009 η ανεργία εκτοξεύτηκε στο 22,8%, ενώ το ΑΕΠ της καταβαραθρώθηκε κατά 18%! Αναλόγως το βύθισμα του ΑΕΠ ήταν 15% στην Ουκρανία, 8% στη Ρουμανία και 7% στην Ουγγαρία όπου το Σοσιαλιστικό Κόμμα (MSZP), που έφερε το ΔΝΤ, συνετρίβη στις πρόσφατες εκλογές παίρνοντας μόνο το 19,3% των ψήφων.
ΔΕΝ φοβόμαστε το ΔΝΤ! Αλλά όποιος μπορεί να φύγει να πάει αλλού, όπου φύγει φύγει!

Κοινωνικές εκρήξεις;

Οικονομικός χειμώνας μαύρος, βαρύς, διαρκής - ίσως με ορίζοντα δεκαετίας- με άγριες πρωτοφανείς αλλαγές και στον ιδιωτικό τομέα...
Ανέλεγκτες κοινωνικές αντιδράσεις, αναταραχές, συγκρούσεις και εκρήξεις ανυπακοής ακόμη και από τη μέχρι τώρα «σιωπηρά πλειοψηφία»... Και βέβαια, δραστικές αλλαγές στο πολιτικό σύστημα, που θα σηματοδοτήσουν το πραγματικό τέλος του μεταπολιτευτικού μοντέλου *** Κινδυνολογικές προβλέψεις και αυθαίρετες ερμηνείες; Ενας οξυδερκής καθεστωτικός, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, επισημαίνει (στη «Real») ότι η κρίση αλλάζει βίαια το πολιτικό σύστημα της χώρας: «Το ενδιαφέρον είναι ότι η ριζική και κάπως βίαιη αλλαγή (σ.σ. του μεταπολιτευτικού μοντέλου) ξεκινά τώρα όχι από την πολιτική, αλλά από την οικονομία και από εκεί περνάει στην κοινωνία»... Παρόμοιες προβλέψεις, τουλάχιστον για κοινωνικές εκρήξεις, εκπορεύονται από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους, καθώς φαντάζει πλέον ή βέβαιον ότι η ελληνική κοινωνία -φαινομενικά ήσυχη και αδρανής μέχρι στιγμής- θα αντιδράσει οργισμένη στην επιχειρούμενη απόπειρα βίαιης ανατροπής των δεδομένων που ορίζουν τη ζωή της... Ποιες είναι, όμως, οι αλλαγές αυτές; Δυστυχώς δεν αφορούν μονάχα σε περικοπές μισθών, απολύσεις στον δημόσιο τομέα και βαριά συνεχή φορολόγηση. Ούτε απλώς θα επεκταθούν και στον ιδιωτικό τομέα. Εκεί προβλέπεται η μεγάλη σφαγή: με πρόσχημα την ανταγωνιστικότητα, το ΔΝΤ δεν θα επιβάλει μόνο περικοπές μισθών, αλλά θα εγκαταστήσει ένα άθλιο καθεστώς πλήρους ασυδοσίας χωρίς συλλογικές συμβάσεις και δίχως κανένα προστατευτικό μέτρο για τους εργαζόμενους... Το δίχτυ ασφαλείας που τους προστάτευε μέχρι τώρα, σύντομα θα γίνει κομμάτια... «Ερχονται πέτρινα χρόνια», έλεγε στο χθεσινό φύλλο της η «Κυριακάτικη Ε», φιλοξενώντας προβλέψεις για έκρηξη του χρέους που θα συνοδεύεται από σκληρή λιτότητα και θα μας ταλαιπωρεί για δεκαετίες!... Ερρωσθε.

Μια απάντηση στο Focus από τον Γιάννη Καψή

Η επιστολή του δηµοσιογράφου και πρώην υπουργού εξωτερικών (1982¬1989)Γιάννη Καψή στο γερµανικό περιοδικό Focus:
«Κύριε διευθυντά
Θα ήθελα να συγχαρώ τούς συναδέλφους του περιοδικού σας για την τόσο επιτυχηµένη προβοκάτσια τους µε το περιβόητο πλέον, εξώφυλλο σας. Κατόρθωσε να παρασύρει τους αδιόρθωτα παρορµητικούς συµπατριώτες µου, σε συναισθηµατικές αντιδράσεις , αδιανόητες για ένα καθεστώς ελευθερίας του Τύπου (;) και ν' αποτρέψει µια ψύχραιµη απάντηση στην πραγµατική πρόκληση ότι «ο Γερµανός φορολογούµενος δεν θα βάλει το χέρι βαθειά στην τσέπη για να βοηθήσει τους 'Έλληνες». Δεν θα αµφισβητήσω τις βαρύτατες ευθύνες όλων των κατοίκων αυτής της χώρας και την υποχρέωση µας να προχωρήσουµε σε οδυνηρές θυσίες για την ανασύνταξη της οικονοµίας µας. Ούτε είµαι απ' αυτούς που θέλουν να βάλει ο Γερµανός φορολογούµενος το χέρι στην τσέπη για να µας βοηθήσει. Θα µου αρκούσε να βγάλει ο Γερµανός εταίρος το χέρι του, που έχει χωθεί βαθύτερα,από την δική µου τσέπη και λεηλατεί την ελληνική Οικονοµία όπως συνέβη και κατά την ναζιστική κατοχή¬λεηλασία για την οποίαν µας οφείλετε ακόµη τις περιβόητες πολεµικές επανορθώσεις.
Θα σας θυµίσω ότι την παραµονή της εισδοχής µας στην ευρωζώνη η ισοτιµία της δραχµής προς το µάρκο ήταν 174=1, αλλά η ισοτιµία δαχµης=ευρώ ορίσθηκε σε 375=1 που σηµαίνει ότι η αγοραστική αξία του µάρκου, στην Ελλάδα, τριπλασιάσθηκε.
Υπεραπλουστευµένα εάν ο Γερµανός φορολογούµενος¬που σήµερα αρνείται και ορθά, να βάλει το χέρι στην τσέπη¬αγόραζε ένα κιλό λάδι µε ένα µάρκο την εποµένη µε το ίδιο µάρκο , που είχε βαφτίσει ευρώ, αγόραζε τρία κιλά λάδι περίπου. Πως έγινε αυτό; Θα συνιστούσα να µην επιδιώξετε δικαστική διερεύνηση γιατί στο εδώλιο του κατηγορουµένου δεν θα καθόντουσαν µόνον Έλληνες. Το αποτέλεσµα Έχει σηµασία.
Σήµερα το γερµανικό κεφάλαιο έχει εξαγοράσει το 38% της παραγωγικής βάσης της Ελλάδας, χωρίς να υπολογίσουµε την γιγαντιαία εξαγορά του ΟΤΕ από την D.T. ενώ υφιστάµεθα διάφορους εκβιασµούς 'όπως ν´ αγοράσουµε τα ελαττωµατικά υποβρύχια σας.
Η προβοκάτσια, λοιπόν , του περιοδικού σας επέτυχε. 'Ένα µόνον λάθος έγινε, γεγονός που µε που µε κάνει ν' ανησυχώ προσωπικά. Αυτό το «απατεώνες» και «αλήτες» µου θύµισε τον στοίχο του νοµπελίστα µας Ελύτη για την µεγάλη εξέγερση την ηµέρα της εθνικής µας επετείου το '43. Απέναντι στα µουσκέτα του κατακτητή γράφει στάθηκαν « παιδιά µε γυµνά γόνατα, που τους έλεγαν αλήτες». Συγγνώµη που το θυµήθηκα, αλλά ήµουν ένας από τους «αλήτες» εκείνους. Δεν µνησικακώ. Προσωπικά γλύτωσα µε ένα σηµάδι στο πετσί µου. Ο διπλανός µου τέλειωσε στο Άουσβιτς.
Δεν µνησικακώ. Ανησυχώ..
Γιάννης Καψής
Δηµοσιογράφος¬πρώην υπουργός των εξωτερικών και...αείποτε «αλήτης».

Focus:Πολιτισμικό σοκ της Ελλάδας

Αρθρογραφος.Κ.Boetig από το Focus on line


"Η Ε.Ε. ζητάει από την Ελλάδα όχι μόνο μια σκληρή οικονομική πολιτική αλλά απαιτεί και αλλαγή της νοοτροπίας.
Οι ρίζες όμως της διαφορετικότητας είναι βαθιές και δεν θα αλλάξει τίποτα πέραν μιας αισθητικής εξωτερικής επέμβασης
Μπορούμε να καταλάβουμε τους Έλληνες;
Οι Έλληνες δεν γνωρίζουν προβλήματα προσαρμoγής. Έχουν κατακλείσει τον κόσμο ψήνοντας και τηγανίζοντας γύρω τους, και παίζοντας σε ρόλο κομπάρσου σε κάποια μικρά εργάκια. Σε αυτόν τον συμπαθητικό μικρό λαό που φαίνεται να χορεύει συνεχώς τον Ζορμπά και να γλεντάει, δεν εκπλήσσεται ο γνωστής των πραγμάτων καθόλου με όσα γίνονται.
Πώς και να εκπλήσσεται εξάλλου με έναν λαό που ανακατεύει ρετσίνι με κρασί, τυλίγει ρύζι με χορταρικά σε αμπελόφυλλα , παίρνει το ευρωπαϊκό κύπελλο σχεδόν χωρίς κανένα γκολ, αλλά γνώριζε πριν 2.500 χρόνια ότι η ύλη αποτελείται από άτομα και η γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο;
Οι Έλληνες ένιωθαν πάντα σαν τους γονείς του πολιτισμού και δεν δίσταζαν όμως να περνούν τα λεφτά των παιδιών τους. Σήμερα αυτό το κράτος μπαίνει στο γηροκομείο και δέχεται κηδεμόνα να το επιβλέπει.
Αλλά φυσικά αυτό δεν απασχολεί καθόλου τον Έλληνα πολίτη. Αυτός πότε δεν περίμενε κάτι από τον υπουργό του, πέρα από την ανταλλαγή της ψήφου του με την άδεια να κτίσει το αυθαίρετο του.
Δεν βαριέσαι σου λέει το ελληνικό κράτος θα επιβιώσει και χωρίς δική του κυβέρνηση. Εξάλλου γιατί να αλλάξει κάποιος όταν είναι τόσο τέλειος όσο ο Έλληνας.;
Γλώσσα και γραφή
Οι Έλληνες είναι μοναδικοί! Μόνο αυτοί γράφουν ελληνικά. Το να ξεφορτωθούν επιτέλους την 2500 χρονών παλαιά γραφή ούτε που το σκέφτηκαν πότε. Εξάλλου το ελληνικό αλφάβητο ήταν υπεύθυνο για την δημιουργία της λατινικής και κυριλλικής γραφής. Στο πέρασμα των χρόνων δεν άλλαξε ιδιαίτερα πάρα μόνο στην έννοια των λέξεων. Φυσικά στα σχολεία είναι κύριο μάθημα και διδάσκεται από την πρώτη Γυμνασίου. Είναι σαν να μαθαίναμε εμείς τα αρχαία γερμανικά η τα γοτθικά.
Έχουν φροντίσει όμως να διευκολύνουν τους ξένους τουρίστες τους με πινακίδες που αναγράφουν τις τοποθεσίες με λατινικά γράμματα, αν και σε μια απόσταση μερικών μέτρων θα δεις την ίδια ονομασία με τρεις διαφορετικούς τρόπους γραμμένη. Agia , Aghia, Αyia.
Οι κανόνες υπάρχουν για να τους παραβιάζουν. Στα μικρά όσο και στα μεγάλα.
Εγωισμός και αίσθηση του "εμείς". Ο ένας εναντίον του αλλού, αλλά όλοι μαζί εναντίον του εχθρού.
Ο καθένας προσπαθεί στους δρόμους είτε με αυτοκίνητο είναι είτε με μηχανάκι, να κόψει την προτεραιότητα του αλλού.
"Ο ένας εναντίον του αλλού και όλοι μαζί ενάντια στον πεζό φυσικά", είναι ο σκοπός.
Για να δοθεί μια λύση μπαίνει στη μέση ο τροχονόμος να ρυθμίσει την κίνηση. Και ξάφνου όλοι οι οδηγοί μαζί συμφωνούν και συνεργάζονται σε έναν εκκωφαντικό θόρυβο κορναρίσματος που τελικά οδηγεί τον τροχονόμο στην φυγή.
Με ελεύθερο το πεδίο λοιπόν πάλι οι οδηγοί επιδίδονται στο εγωιστικό τους έργο.
Μεταξύ τους βασικά οι Έλληνες μισιούνται.
Δεν είναι τυχαίο που στον ελληνικό εμφύλιο του 1944-1949 σκοτώθηκαν περισσότεροι Έλληνες απ' ότι στον δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο.
Τον εισβολέα όμως τον αντιμετωπίζουν όλοι μαζί. Είτε Αριστεροί είναι είτε Δεξιοί.
Η μεγαλύτερη φιλοφρόνηση που μπορείς να αποσπάσεις από Έλληνα είναι το "είσαι δικός μας".
Με την πλάτη γυρισμένη.
Υπάρχουν άνθρωποι και Έλληνες
Μέχρι και πριν 30 χρόνια οι Έλληνες μετρούσαν έξι ηπείρους.
Τις γνωστές πέντε που ξέρουμε όλοι και την .Ελλάδα.
Για μερικούς μάλιστα υπήρχαν και τεσσάρων ειδών ζωντανά πλάσματα.
Τα φυτά, τα ζώα, οι άνθρωποι και οι Έλληνες.
Την ΕΟΚ την περνούσαν κάποιοι για συνεργασία του διαόλου με τον Πάπα που σκοπό είχαν να καταδυναστεύσουν και να μυήσουν τους χριστιανούς ορθόδοξους σε ρωμαϊκές αιρέσεις.
Έτσι μάλιστα δεν υποδουλώθηκαν ούτε στους Τούρκους. Η "Ισταμπουλ" ονομάζεται ακόμη επισήμως Κωνσταντινούπολη και η κιτρινόμαυρη σημαία της βυζαντινής αυτοκρατορίας κυματίζει ακόμη σε εκκλησίες και μοναστήρια.
Ακριβώς και πάντα δίπλα της έχει την γαλανόλευκη ελληνική, του μόλις κατά το 1829 απελευθερωμένου ελληνικού κράτους.
Ωστόσο οι Έλληνες ως χριστιανοί δίνουν ονόματα αρχαιοελληνικά στα παιδιά τους χωρίς ενδοιασμούς. Έτσι έρχεται σε αντίθεση η μεγαλοπρέπεια της ελληνικής αρχαιότητας με την σημερινή τους εικόνα.
Η παρέα μετράει. Όμως είναι παρέα της μιας στιγμής
Οι περισσότεροι Έλληνες είναι πολύ της παρέας. Δεν τους αρέσει να τρώνε μόνοι τους ή δυο -δυο. Θέλουν μεγάλες παρέες και ο ένας φέρνει και τον άλλο μαζί του.
Οπότε βλέπεις συχνά μεγάλες παρέες στα τραπέζια τους. Η πίστα στον χορό μονοπωλείται και θεωρούν αγένεια να μπεις μαζί τους στο συρτάκι ή στο χασάπικο.
Και το μπουρμπουάρ στην ορχήστρα πάει για την ατομική του ευχαρίστηση σε δική του παραγγελία.
Τρώνε διαφορετικά, και τσακώνονται ψεύτικα για τον λογαριασμό. Οι Έλληνες παραγγέλνουν όλοι μαζί στο τραπέζι και όχι ο καθένας το πιάτο του. Το κρασί ρέει άφθονο στα ποτήρια και πάντα πρέπει να φροντίζουν να υπάρχει ανεφοδιασμός.
Δεν αδειάζει κάνεις το πιάτο του, γιατί αυτό θα σήμαινε πως το φαγητό έπεσε λίγο και ίσως δεν θα χόρτασαν όλοι.
Όταν έρχεται ο λογαριασμός όλοι προθυμοποιούνται δήθεν να πληρώσουν ενώ ξέρουν πολύ καλά ποιανού η σειρά είναι. Όσο για το μπουρμπουάρ, τους είναι πιο βολικό να αφήνουν τα ψιλά στο τραπέζι , αντί να στρογγυλοποιήσουν το ποσό λεκτικά στον σερβιτόρο.
Ο Θεός βοηθός: Καινούργιοι άγιοι για καινούρια προβλήματα
Το 97% των Ελλήνων είναι χριστιανοί ορθόδοξοι. Οι εικόνες των αγίων τους κρέμονται όπου μπορεί κανείς να φανταστεί.
Έχουν ρόλο υπουργού και γενικού γραμματέα του Θεού και κρέμονται εκτός από τις εκκλησίες και στις ταβέρνες στα σπίτια, στα σούπερ μάρκετ δίπλα στο ταμείο.
Όποιος έχει προβλήματα απευθύνεται σε αυτούς και μάλιστα κατευθείαν στους ειδικούς. Στον Άγιο Νικόλαο (οι ναυτικοί) ή στην Άγια Παρασκευή (όσοι έχουν προβλήματα οράσεως). Όταν βέβαια εμφανιστεί καμιά καινούρια ασθένεια, τότε βαφτίζουμε κάποιον καινούριο Άγιο όπως το 1959 τον Αγ.Ραφαηλ για τους καρκινοπαθείς.
Μόνο που για τους πολιτικούς τους δεν βρέθηκε ακόμη κανένας.
Χωρίς χρόνο και χώρο
Οι Έλληνες ζουν μέσα σε ανοιχτό όριο του αιωνίου χρόνου. Ο χρόνος δεν έχει αρχή και δεν έχει τέλος.Το "τώρα" σπάνια το συναντάς και η λέξη "αύριο" είναι πολύ συχνή. Ομως τα λεωφορεία και τα τρένα πρέπει να κρατήσουν ένα ωράριο και αυτό δεν είναι πάντα εύκολο.
Όσο για τους δρόμους που έχουν ονομασίες, αυτές τις γνωρίζει μόνο ο ταχυδρόμος γιατί σχεδόν πότε δεν βλέπεις τις πινακίδες στην θέση τους.
Μια προφορική κοινωνία
Ο Έλληνας πολύ εύκολα θα ρωτήσει να μάθει τον δρόμο παρά θα χρησιμοποιήσει τον χάρτη. Δεν ξέρει ούτε να τον διαβάζει και έτσι γέλασε πολύς κόσμος όταν ένας νταλικέρης ερχόμενος από την Βενετία έκανε τον κύκλο της Ελβετίας για να φτάσει στην Νυρεμβέργη. Είχε σημειώσει στον χάρτη που αγόρασε για πρώτη φορά στην ζωή του την διαδρομή που του φάνταζε πιο ωραία.
Συνάδελφοι του εξήγησαν ότι θα ερχόταν πολύ πιο σύντομα μέσα από τη σήραγγα του Brenner. Πέταξε τον χάρτη του και από δω και στο εξής λέει θα ρωτάει.
Με τα τυπωμένα γράμματα φαίνεται δεν τα πηγαίνουν γενικώς καλά οι Έλληνες. Ετσι και τα ωράρια των μουσείων στις ηλεκτρονικές σελίδες του υπουργείου Πολιτισμού ποτέ δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Πνεύμα δημιουργικό: I have inspiration
Πολλοί Έλληνες είναι πνεύματα δημιουργικά και αυτό όχι μόνο στο να παραποιούν στατιστικά στοιχεία.
Έτσι και ο Κρητικός Γιώργος Πετράκης που έχει το δικό του μουσείο που μας ξεναγεί από την εποχή των πρώτων ανθρώπων έως την εφεύρεση του τροχού έως και την προσγείωση στην σελήνη.
Το ίδιο και ο Κώστας Κοτσανάς από το Κατάκολο που λειτουργεί έκθεση με τίτλο την τεχνολογία από το πρώτο ρομπότ έως και το ξυπνητήρι.
Όσο για την ζωγράφο στα νότια της Κρήτης που διατηρεί και πλυντήριο ρούχων, αυτή έχει την έκθεση της ανάμεσα στα πλυντήρια και συχνά μια ταμπελίτσα στην πόρτα που γράφει: "I have inspiration. Come back tomorrow"
Οι Έλληνες στις διακοπές τους
Οι Έλληνες προτιμούν να κάνουν διακοπές με παρέες και στην πατρίδα τους. Το καλοκαίρι στην θάλασσα και τον χειμώνα στα βουνά.
Όπως επίσης και στα αρκετά χιονοδρομικά κέντρα που υπάρχουν.
Τα καταλύματα τους κάθε άλλο πάρα ταπεινά χαρακτηρίζονται και έχουν συνήθως τον τζάκι τους και το τζακούζι τους.
Οι παραγγελίες στο φαγητό γίνονται προφορικά και τα γκαρσόνια γνωρίζουν πολύ καλά πως εδώ έχουν να κάνουν με ντόπιους και όχι με τουρίστες.
Βλέπετε οι Ελληνίδες μαμάδες μπορούν να κρίνουν το καλό φαγητό.
Πολλά από αυτά τα καταλύματα φτιάχτηκαν με χορηγήσεις της Ε.Ε. και έχουν πάρει τέτοια μορφή ώστε αργότερα να μπορούν να τροποποιηθούν σε κατοικίες για τα παιδιά τους".

Άλεξ Χαικμποντέ

Γειά σου φιλαράκι.Καλό ταξίδι για εκεί που ξεκίνησες βιαστικά να πας .
Θα σε θυμάμαι πάντα με το χαμόγελο στα χείλη, να κάνεις ακόμη και τον κλόουν για να μας διασκεδάσεις.